OUT OF THE BLUE


Teka nga. Ikaw ang nagtanong kung anong pwede mong gawin para matulungan ako. Hindi ko sinabing pangunahan mo yung desisyon ko. Sorry pero iba yung dating sakin eh. Hindi ako sigurado kung talagang wala kang alam pero ang lakas ng kutob kong meron akong hindi nalalaman. Well fine. I don’t care anymore. Hindi ikaw yung nasa sitwasyon ko para sabihin mo sakin na tama na. You don’t know what I’ve been through. Naiinis lang ako. Sobra. 

Uhh! Thanks, Tumblr for being with me. Ikaw ang batuhan ko ng sama ng loob. Kesa naman makasakit ako ng ibang tao, dito na lang. At least I was able to release everything. 

Wala naman kaso sakin kung wala na kami. At hindi ko naman pinipilit ibalik yung dati kung hindi naman na pwede. WALA NA KONG MAGAGAWA. Kahit puntahan ko pa yung tao sa kanila at pasabugin ko ang bahay, wala naman na kong magagawa. I’m in the process of moving on. IT IS A PROCESS kaya hindi mo pwedeng sabihin sakin na tama na at tanggapin ko na. Agad agad?! Hindi kasi ganun kadali yun.

Ay ewan. Ito mahirap eh. Fine, tumutulong. Naiintindihan kong gusto mo kong tulungan pero parang mas pinainit mo pa ulo ko. May point ka naman na I have to accept things but don’t make me rush things. I know your concerned, thank you. 

Sorry. Nag heat up lang si Nikki.

>.<

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s